Αιμοδοσία - Χρήσιμες Πληροφορίες


Τι είναι αίμα;

Το αίμα είναι ένας ιστός σε ρευστή κατάσταση, που χρησιμεύει σαν μέσο επικοινωνίας μεταξύ των διαφόρων οργάνων του σώματος.

Πρωταρχικός και αναντικατάστατος ρόλος του είναι η μεταφορά οξυγόνου που γίνεται με τα ερυθρά αιμοσφαίρια.

Ένας ακόμη κύριος ρόλος του είναι η άμυνα του οργανισμού ενάντια στα μικρόβια, λειτουργία που κάνουν τα λευκά αιμοσφαίρια.

Παράλληλα, το αίμα μεταφέρει θρεπτικές ουσίες, ορμόνες και βιταμίνες, διακινεί προϊόντα λειτουργίας του ενός οργάνου προς κάποιο άλλο και λειτουργεί σαν αγωγός για την αποβολή από τα νεφρά διαφόρων άχρηστων ή και βλαβερών στοιχείων.

Τέλος, με τα αιμοπετάλια και τους παράγοντες της πήξης εξασφαλίζεται η αιμόσταση, δηλαδή σταματάει η αιμορραγία σε περίπτωση τραυματισμού των αγγείων.



Αιμοδοσία

Κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει αιμοδότης, εφ' όσον είναι υγιής και έχει ηλικία μεταξύ 18 και 65 ετών. Η υγεία του αιμοδότη εξετάζεται σχολαστικά.

Γίνεται λήψη ιστορικού, ελέγχεται η πίεση του αίματος, ερευνάται μήπως ο αιμοδότης είναι αναιμικός. Το αίμα πριν χορηγηθεί, εξετάζεται επίσης σχολαστικά για αρρώστιες τις οποίες είτε υπάρχουν και αγνοούνται, είτε έχει περάσει ο αιμοδότης χωρίς να το ξέρει (ηπατίτιδα, σύφιλη, AIDS).

Σε περίπτωση που διαπιστωθεί οτιδήποτε το αίμα δεν χορηγείται και ειδοποιείται ο αιμοδότης για να κάνει τις εξετάσεις που πρέπει.

Η διάρκεια της αιμοληψίας είναι μόνο πέντε λεπτά και γίνεται πάντα με συσκευές μίας χρήσης.

Ο αιμοδότης μένει μετά άλλα δέκα λεπτά ξαπλωμένος και πίνει ένα αναψυκτικό.

Μόνο δέκα λεπτά χρειάζεται ο οργανισμός για να αναπληρώσεις τον όγκο του αίματος που του έχει αφαιρεθεί. Καλό είναι, μετά την αιμοδοσία, για μία ώρα να αποφεύγεται το κάπνισμα και η βαρειά σωματική εργασία.

Η συχνότητα που μπορεί ένας αιμοδότης να δίνει αίμα είναι κάθε τρεις ή τέσσερις μήνες. Συνήθως οι τακτικοί αιμοδότες δίνουν αίμα τρεις φορές το χρόνο. Το αίμα που δίνει ένας αιμοδότης μπορεί να διατηρηθεί έως 42 ημέρες, πάντοτε μέσα σε ειδικό ψυγείο.

Πολλά πολύτιμα προϊόντα (παράγωγα) παίρνονται από το αίμα, όπως το πλάσμα, τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα αιμοπετάλια, οι παράγοντες πήξης , η γ-σφαιρίνη, η αλβουμίνη και άλλα, που μπορούν να διατηρηθούν πολύ περισσότερο.